Zakres
W ramach projektu w latach 2007 – 2016 zrealizowano ponad sto inwestycji w infrastrukturę i systemy łączności, nawigacji i dozorowania rozmieszczone na obszarze całej Polski (inwestycje zrealizowane w ramach projektu dotyczyły całej polskiej przestrzeni powietrznej).
Dobór inwestycji do projektu został pozytywnie oceniony przez Europejską Organizację ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej EUROCONTROL, jako zgodny z celami Jednolitej Europejskiej Przestrzeni Powietrznej (Single European Sky, SES) oraz Planem implementacji SES dla Polski.
Z dniem 31.12.2016 r. projekt osiągnął status projektu funkcjonującego, tj. wszelkie działania zaplanowane w ramach projektu zostały zrealizowane rzeczowo, finansowo i są użytkowane zgodnie z przeznaczeniem.
Wdrożenie projektu, wraz z szeregiem innych inwestycji prowadzonych przez Polską Agencję Żeglugi Powietrznej miało znaczący wpływ na modernizację infrastruktury nawigacyjnej w Polsce.
W ramach projektu powstały min. następujące elementy infrastruktury:
- samolot pomiarowy wykorzystywany do kalibracji takich urządzeń jak radioodległościomierze, radary, systemy lądowania według wskazań przyrządów itd.
- liczne systemy wspomagające pracę służb ruchu lotniczego, min. pozwalające na rejestrację danych ATC, komunikację pomiędzy kontrolerami ruchu lotniczego a załogami statków powietrznych.
- system zarządzania ruchem lotniczym PEGASUS_21 (Polish Enhanced Generation ATC System for Unified Solutions of 21st Century),
- systemy lądowania według wskazań przyrządów ILS/DME (w Warszawie, Katowicach, Wrocławiu, Gdańsku, Rzeszowie, Szczecinie, Lublinie),
- wieże kontroli ruchu lotniczego (w Łodzi, Rzeszowie, Poznaniu) oraz 2 wieże mobilne,
- radary podstawowe i wtórne (obiekty kolokowanych radarów PSR/MSSR w Poznaniu, Wrocławiu, Warszawie, Krakowie),
- sieć obiektów radionawigacyjnych, tj. radioodległościomierzy (DME) oraz radioodległościomierzy połączonych z radiolatarniami ogólnokątowymi (DVOR/DME) zapewniające samolotom na określenie ich pozycji,
- sieć ośrodków radiokomunikacyjnych zapewniających utrzymanie kontaktu między samolotami a kontrolą naziemną;
