Podstawą zmiany granic sektorów Służby Informacji Powietrznej jest analiza przebiegu tras ruchu w przestrzeni klasy G, na podstawie której wyodrębniono główne potoki dla ruchu VFR. Dotychczasowa konfiguracja granic sektorów FIS wymuszała częstą zmianę częstotliwości łączności lotniczej przez użytkowników przestrzeni powietrznej. Powodowało to wzrost liczby transmisji, co przekładało się na zwiększenie zajętości częstotliwości, a tym samym utrudniało zapewnianie służby informacji powietrznej i służby alarmowej.
Przyczyny zmiany granic sektorowych FIS:
- Dostosowanie granic sektorów FIS do istniejącego przepływu ruchu, w tym do popularnych kierunków wylotu z CTR / MCTR / ATZ.
- Równomierny rozkład ruchu pomiędzy rozdzielanymi sektorami.
- Oczyszczenie eteru poprzez ograniczenie, w miarę możliwości, punktów meldunkowych oraz nadmiernej komunikacji.
- Redukcja koordynacji z innymi sektorami FIS i służbami ATS i rozwiązanie newralgicznych koordynacji, np. z ościennymi sektorami FIS.
- Poprawienie estetyki poprzez unikanie zbędnych linii na mapach lotniczych (tam, gdzie to możliwe).
- Stworzenie bardziej funkcjonalnego zobrazowania przestrzeni na wskaźniku radarowym.
Korekta obecnie istniejących granic poziomych sektorów FIS łączy się ze zmianą granic nastawiania wysokościomierzy w FIR EPWW oraz granic poziomych sektorów AIRMET i prognoz GAMET.
Więcej informacji na stronie fis.pansa.pl
