Zielone podejście – standardową techniką lądowania w Warszawie

Continuous Descent Approach, to technika pilotażu, stosowana przez załogę samolotu, we współpracy z kontrolerami ruchu lotniczego wykonującego podejście lądowania. Polega ona na zapewnieniu samolotowi płynnego, nieprzerwanego zniżania, najlepiej już z wysokości przelotowej. Stosowanie CDA minimalizuje zużycie paliwa, ogranicza hałas, który dociera do ziemi a także redukuje emisję substancji szkodliwych do atmosfery.



Pierwsze testy CDA na lotnisku w Warszawie rozpoczęły samoloty transportowe UPS już jesienią zeszłego roku. Następnie we współpracy z PAŻP, tę technikę pilotażu testowały załogi linii lotniczych WIZZ AIR oraz od 11 czerwca 2009 roku, PLL LOT.



Sukces wdrożenia CDA na stołecznym lotnisku zaowocował efektem kuli śnieżnej. Liczba udanych podejść z wykorzystaniem techniki CDA narastała z miesiąca na miesiąc. W okresie od lipca do października 2009 odbyło się około 800 lądowań z wykorzystaniem techniki CDA, a więc średnio 200 miesięcznie. Tylko w tych ostatnich czterech miesiącach testów, zastosowanie CDA pozwoliło przewoźnikom zaoszczędzić od 10 do 30 ton paliwa miesięcznie. Wdrożenie tej techniki pilotażu to oszczędność paliwa dla przewoźników, a dla mieszkańców Warszawy i dla mazowieckiego środowiska naturalnego to zmniejszenie emisji spalin – od 31,5 do 94,5 ton CO2 każdego miesiąca.



Według organizacji Eurocontrol (europejska organizacja zajmująca się bezpieczeństwem żeglugi powietrznej) CDA w porównaniu do klasycznego podejścia pozwala zaoszczędzić jednorazowo od 50 do 150 kg paliwa lotniczego, w zależności od typu samolotu i wysokości, na jakiej rozpoczęto CDA. Dzięki zielonej technice lądowania zmniejsza się emisja spalin, a hałas może być zredukowany od 2 do 5 decybeli, oczywiście w zależności od typu samolotu, odległości od lotniska i warunków meteorologicznych. Obecnie CDA jest stosowane na wielu lotniskach w USA i w Europie, a wiele pozostałych pracuje nad wdrożeniem.



Technika łagodnego podejścia CDA polega na jednostajnym zmniejszaniu wysokości przy jednoczesnym utrzymaniu silników samolotu pracujących na biegu jałowym oraz na wysunięciu klap i podwozia w optymalnym momencie podejścia do lądowania. Oczywiście wszystko to przy zachowaniu bardzo surowych norm bezpieczeństwa obowiązujących w lotnictwie cywilnym.